آنچنان سرمان شلوغ می شود که فرصت نمی کنیم گاه حتی با خودمان خلوت کنیم . جهانی که در آن زندگی می کنیم آنچنان همه ی هوش و حواس ما را به خود معطوف داشته  وتعهداتی که نسبت به دیگران داریم چنان مارا در انجام مسئولیت هایمان غرق کرده که مجال اندیشیدن به خود و بودن با خود را از ما گرفته است .

باید گاه با خود و با خدای خودمان خلوت کنیم . گاه چند دقیقه خلوت کردن با خدا آنچنان نیرویی به ما می دهد که می توانیم خیلی کارهای بزرگ را انجام دهیم .

به خود بیندیشیم . خود را بشناسیم . کسی که خود را شناخت خدای خود را شناخته است.معرفت به خود اولین قدمی است که می توان برداشت تا به او ..... رسید.