| تبليغات | X |
 |
 |
|
| آموزشی |
|
ای فاطمه !
ای گل پرپر بوستان رسالت!
ای مادر مظلومیت!
گریه های تو ، سند مظلومیت بود و اشکهایت ، پشتوانه ی حقانیت علی . بودن تو ، دشمن آزار بود و حضور تو ، آیتی روشن از رسالت و نشانه ای گویا از دین .
آنان که در دل به محمد(ص) کافر بودند می خواستند نشانه ای از پیامبر وجود نداشته باشد. وگرنه پرپر شدن کوثری چون تو در سن هیجده سالگی چگونه قابل تاویل و تفسیر است؟
و اینک آیا نامعلومی قبرت ، بسیاری رازهای پنهان را معلوم نمی کند؟
تو در کجای مدینه آرمیده ای ،ای آرا مش مدینه !!
درست در چنین روزهایی کنار بقیع می نشستم و با او نجوا می کردم و با قطرات اشک کویر جانم را شستشو می دادم .روزهایی که ابر عزا همه جا را فرا گرفته بود ...آه ....... بیت الحزان کجاست ؟ صاحب عزا کیست؟
کاش به معرفتش نزدیک شده باشم .
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 8 تیر1385ساعت 0:45 توسط ستاره آسمانی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
|
|
RSS
|